Karty Oceny Języka Dziecka-AFA - KOJD-AFA

kojd_calosc
kojd_historyjka4
kojd_afa2_7
kojd_afa2_3
kojd_afa1_17
kojd_afa1_8
kojd_afa1_1

Karty Oceny Języka Dziecka-AFA - KOJD-AFA są narzędziem do oceny niedokształcenia mowy o typie afazji u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.

POZYCJE WIDNIEJĄCE NA FAKTURZE:
1. KOJD-AFA - materiał merytoryczny 400 zł brutto (5 % VAT)
2. KOJD-AFA - pomoce 90 zł brutto (23% VAT)
zawiera 23% VAT
490,00 zł
Rabat
Cena sprzedaży bez VAT398,37 zł


Preloader

Karty Oceny Języka Dziecka-AFA - KOJD-AFA są narzędziem do oceny niedokształcenia mowy o typie afazji u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Autorki opracowały narzędzie bazując na wieloletnim doświadczeniu w pracy z dziećmi.

Zapraszamy na certyfikowane warsztaty do Wieliczki:

6.10.2018 r. - czytaj więcej ...

7.10.2018 r. - czytaj więcej ...

Autorki: Elżbieta Drewniak-Wołosz, Anna Paluch

KOJD-AFA obejmuje diagnozę rozwoju funkcji językowych takich jak:
- rozumienie,
- powtarzanie,
- nazywanie,
- mowa dialogowa, opowieściowa, spontaniczna,
- podsystem fonetyczno-fonologiczny,
- podsystem fleksyjno-składniowy,
- podsystem leksyjno-semantyczny,
- podsystem pragmatyczny.

W skład narzędzia wchodzą:

1) podręcznik,
2) karty badania,
3) instrukcja szczegółowa,
4) program komputerowy - licencja (1 stanowisko na 12 miesięcy),
5) materiały diagnostyczne:
    - książeczki A4 (cz.1 i cz.2),
    - pluszaki (2 szt.),
    - talerzyk,
    - kubek,
    - sztućce (1 kpl.),
    - historyjki (4 kpl.).
6) artykuły papiernicze:
    - kolorowe pisaki (4 szt.),
    - długopis,
    - ołówek,
    - koperta,
    - nożyczki dla prawo- i leworęcznych (2 szt.),
    - kartka A4 (6 szt.).

WAŻNE!!! POZYCJE WIDNIEJĄCE NA FAKTURZE:
1. KOJD-AFA - materiał merytoryczny 400 zł brutto (5 % VAT)
2. KOJD-AFA - pomoce 90 zł brutto (23% VAT)

W przypadku wycen do przetargów, prosimy o kontakt!

Recenzja

KARTY OCENY JĘZYKA DZIECKA-AFA - KOJD-AFA

 Narzędzie do badania niedokształcenia mowy o typie afazji – KOJD-AFA, dedykowane dzieciom w wieku przedszkolnym i szkolnym (część I i II), zostało opracowane rzetelnie, z niezwykłą starannością i dbałością o szczegóły. Autorki, bazując na wieloletnim doświadczeniu w pracy z dziećmi z n.m. o typie afazji, stworzyły narzędzie diagnostyczne, które bada wszystkie poziomy języka, zarówno w aspekcie rozumienia, jak i nadawania. Do diagnozy aspektu fonetyczno-fonologicznego służy zestaw obrazków reprezentujących wszystkie części mowy. Reprezentacje (ilustracje) poszczególnych kategorii wyrazów zostały dobrane niezwykle starannie, z uwzględnieniem możliwości percepcyjnych, realizacyjnych i poznawczych dziecka. Obie części narzędzia zawierają również próby powtarzania, których poziom trudności wzrasta zasób leksykalny, fleksja poddawane są ocenie w zadaniach odnoszących się do rozumienia zdań oraz samodzielnego ich tworzenia podczas udzielania odpowiedzi na pytania; są to pytania otwarte, adresowane do prezentowanych ilustracji. W omawianym narzędziu badawczym występują wszystkie typy zdań; interesującym zabiegiem jest wariantywność odpowiedzi – są to odpowiedzi na pytanie, uzupełnianie zdań wypowiadanych przez osobę badającą, uczestniczenie w dialogu z jednoczesnym, samodzielnym tworzeniem pytań. To właśnie te próby oceniają aspekt pragmatyczny, kompetencję komunikacyjną. Zadania zawarte w próbach VII i VIII pozwalają ocenić kolejny aspekt języka, czyli składnię. Już w dotychczas wymienionych typach zadań rysuje się bogactwo oraz przekrojowy charakter testowych pytań i poleceń. O przemyślanej strategii diagnozy świadczy dodatkowo fakt, iż Autorki proponują zadania sprawdzające pamięć werbalną oraz poziom myślenia dziecka (historyjki obrazkowe), nieodłącznie związanego z poziomem rozwoju językowego.

Rzetelność Autorek narzędzia nie sprowadza się do samej staranności, widocznej w każdym fragmencie oddawanego w ręce specjalistów narzędzia, lecz obejmuje jeszcze inną cechę, którą można nazwać uczciwością. Próby badawcze zanurzone są w teorii – dokładnie poznanej, zweryfikowanej empirycznie, korelowanej z systematycznie pojawiającymi się doniesieniami z badań krajowych i światowych, a dotyczących zagadnień afazji dziecięcej. Odzwierciedleniem przemyśleń Autorek i reprezentowanego stanowiska w podejściu do zagadnień n.m. o typie afazji jest część teoretyczna przedłożonych kart oceny języka dziecka afatycznego, stanowiących niezbędne kompendium wiedzy na temat badanego zaburzenia.

Prezentowane narzędzie, traktujące holistycznie trudności w opanowywaniu języka przez dzieci z n.m. o typie afazji, jest pierwszym tego typu narzędziem diagnostycznym na gruncie polskiej logopedii. KOJD –AFA bada wszystkie podsystemy języka, ponadto została tak skonstruowana, że pozwala na dokonanie wnikliwej analizy uzyskanego materiału, dając tym samym podstawy do stawiania hipotez co do źródła najgłębszych utrudnień rozwojowych w nabywaniu kompetencji językowej i komunikacyjnej. Próba jest narzędziem opisowym; stanowisko Autorek – od lat niezmienne w tej kwestii, jest takie, iż zjawisk językowych, zwłaszcza tak skomplikowanych jak w afazji, nie da się zinterpretować inaczej niż tylko na drodze opisu. „Nie wszystko co się liczy jest policzalne” – wierne tej maksymie, konsekwentnie prezentują ją w oddawanym narzędziu. Narzędzie nie jest wystandaryzowane, ale jako takie posiada jednak wiele zalet. Daje ono bowiem możliwość dostosowania tempa badania, liczby powtórzeń instrukcji, sposobu jej podania, modyfikacji brzmienia instrukcji do możliwości i ograniczeń badanego dziecka. Dla wnikliwego klinicysty każdy rodzaj dostosowania ma również wymiar diagnostyczny i stanowi wskazówkę do planowania terapii oraz postępowania w trakcie jej prowadzenia.

Jestem przekonana, że narzędzie będzie przydatne dla wielu logopedów, psychologów, językoznawców – specjalistów, którzy w swojej pracy spotykają się z dziećmi z niedokształceniem mowy o typie afazji.

Na wyróżnienie zasługuje także strona graficzna oddawanego do rąk specjalistów narzędzia. Ilustracje są bardzo precyzyjnie wykonane, kolorowe, czytelne dla dzieci; nie znalazłam ani jednej ilustracji, która nie odwoływałaby się do doświadczeń dziecka, nie stanowiłaby egzemplifikacji dostępnej dziecku rzeczywistości.

 dr Anna Skoczek